در عشق هیچ حقیقت واحدی وجود ندارد؛ هر کس راه خود را می‌رود. کدام یک باید اولویت داشته باشد: اشتیاق یا وظیفه؟ چگونه انتخاب می‌کنیم؟ و چه کسی قضاوت می‌کند؟ این‌ها سوالات ابدی هستند که زندگی بی‌رحمانه پیش روی ما می‌گذارد. آنا کارنینا انتخاب خود را کرد و پسرش سرگئی را رها کرد تا در حالی بزرگ شود که برای درک دلیل مسیر تراژیک و وحشتناک مادرش در تکاپو باشد؛ و کنت ورونسکی که ۳۰ سال بعد هنوز با خاطره زنی که خود را مقصر مرگ او می‌داند، دست و پنجه نرم می‌کند. در سال ۱۹۰۴ و پس از یکی از نبردهای جنگ روسیه و ژاپن، سرگئی کارنین و الکسی ورونسکی در روستایی دورافتاده در منچوری با هم روبرو می‌شوند؛ جایی که سرنوشت به آن‌ها فرصتی می‌دهد تا به وقایع گذشته بازگردند و سرانجام پاسخ‌هایی را که هر دو مدت‌هاست به دنبالش هستند، بیابند.

ویکتور سلوژکین به عنوان معلم جغرافیا در یک دبیرستان در زادگاهش پرم (در منطقه اورال) مشغول به کار می‌شود و در میان مه غلیظی از مصرف شدید ودکا، عشق ناامیدکننده به یک دانش‌آموز جوان و استرس آموزش به نوجوانان سردرگم می‌شود. «جغرافی‌دان»، لقبی که دانش‌آموزان بلافاصله روی سلوژکین می‌گذارند، تلاش می‌کند تا از واقعیت طاقت‌فرسا، کسل‌کننده و خفه‌کننده زندگی استانی در روسیه فرار کند و راهی یک تور قایق‌سواری در رودخانه‌های اورال شود. او در همراهی با نوجوانانی پرشور و ماجراجو و در مواجهه با غافلگیری‌های بی‌رحم طبیعت، در آستانه پیدا کردن خود و حقیقت زندگی‌اش قرار می‌گیرد.

داستانی بسیار نمادین از دوران پس از فروپاشی شوروی. گروهی از اوباش، دختر نوجوان بی‌گناهی را به آپارتمان خود می‌کشانند، به او نوشیدنی تعارف می‌کنند، او را می‌ترسانند و سپس به طور دسته‌جمعی به او تجاوز می‌کنند. پلیس محلی به دلیل نفوذ رئیس پلیس که پدر یکی از این اوباش است، توانایی اقدام مناسب علیه این جنایتکاران را ندارد و پرونده بسته می‌شود. پدربزرگ دختر که از کاغذبازی‌های بی‌پایان خسته شده است، تصمیم می‌گیرد خودش آستین بالا بزند و انتقام بگیرد.